Temperatura reakcji służy jako podstawowy punkt odniesienia przy wyborze katalizatora, wywierając znaczący wpływ na aktywność katalityczną, stabilność strukturalną i żywotność. Różne układy katalizatorów charakteryzują się różnymi aktywnymi zakresami temperatur i odpornością na ciepło. Właściwy dobór katalizatorów zgodnie z rzeczywistymi warunkami pracy może dobrze spełnić wymagania reakcji, zmniejszyć ryzyko dezaktywacji katalizatora oraz poprawić efektywność kosztową i stabilność operacyjną całego systemu.
Do operacji w niskich-temperaturachponiżej 200 stopni, zalecane są katalizatory z metali szlachetnych,-na bazie manganu lub miedzi-na bazie kompozytowych katalizatorów tlenkowych. Katalizatory te zapewniają zadowalającą aktywność w niskich temperaturach i są szeroko stosowane w odsiarczaniu w niskiej-temperaturze, denitryfikacji w niskiej-temperaturze i degradacji katalitycznej lotnych związków organicznych o niskim-stęeniu. Generalnie mają ograniczoną odporność na ciepło, a ich aktywność może gwałtownie spaść, gdy temperatura znacznie wzrośnie. Podczas pracy należy unikać nagłych zmian temperatury. Surowce wymagają również obróbki wstępnej, aby zapobiec zatykaniu miejsc aktywnych przez zanieczyszczenia, takie jak olej i pył, co spowalnia pogarszanie się wydajności katalitycznej.
Zakres200 stopni do 350 stopnito optymalna aktywna strefa temperaturowa dla większości katalizatorów przemysłowych. Katalizatory uwodornienia kobaltu-molibdenu i niklu-molibdenu, katalizatory hydrolizy na bazie tlenku glinu-i katalizatory na bazie wanadu- dobrze sprawdzają się w tym zakresie temperatur. Są one powszechnie stosowane w hydrorafinacji ropy naftowej, odzyskiwaniu siarki, hydrolizie siarki organicznej i średnio-obróbce gazów spalinowych. Katalizatory uwodornienia zwykle wymagają-wstępnego siarkowania, aby osiągnąć pożądaną aktywność katalityczną. Częste wahania temperatury mogą prowadzić do sproszkowania nośnika i utraty składników aktywnych, dlatego do rutynowej pracy zaleca się środowisko o stałej temperaturze.
Operacjeod 350 stopni do 500 stopnistawiać wyższe wymagania dotyczące stabilności termicznej katalizatora. Katalizatory na bazie niklu-, katalizatory na bazie żelaza- i modyfikowane-sita molekularne odporne na wysoką temperaturę nadają się do hydrokrakingu, oczyszczania gazu węglowego i-konwersji organicznej siarki w wysokiej temperaturze. Przy wyborze produktów priorytetem może być stabilność termiczna nośników katalizatora. Rozsądna kontrola zawartości tlenu w systemie pomaga złagodzić dezaktywację spowodowaną osadzaniem się węgla i spiekaniem w wysokich temperaturach.
Dla temperatur roboczychpowyżej 500 stopnipreferowane są katalizatory-odporne na ciepło, w tym katalizatory z grupy żelaza-chromu, tlenki kompozytowe metali ziem rzadkich i materiały typu perowskitu-. Kontrolowanie szybkości nagrzewania podczas pracy może zmniejszyć uszkodzenia strukturalne spowodowane szokiem termicznym i zapewnić-długoterminową i stabilną wydajność katalityczną.